İYİ ALIŞKANLIKLAR KAZANMAK NEDEN BU KADAR ZOR?

 

Sizce gerçekten zor mu, yoksa biz mi zorlaştırıyoruz? Hayatımızın farklı dönemlerinde, farklı zaman dilimlerinde, kendimize belirli hedefler koyarız. Belli isteklerimiz ve belli hayallerimiz vardır. Bu istek ve hayalleri gerçekleştirmek için ilk başta yeterli motivasyonumuz olsa da zamanla bu hayallerden ve isteklerden uzaklaşırız. Peki bunun nedeni gerçekleşmeyecek hayaller kuruyor olmamız mı yoksa istediğimiz şeylerin gerçekleşmesi için fazla mı sabırsız davranıyoruz?

Bence bu noktada ikinci etken araya giriyor.  Kurduğumuz hayallerin ve isteklerimizin  gerçekleşmesi için fazla sabırsız davranıyoruz. Başarıya ulaşan kişilerin hikâyelerine baktığım zaman “ istedim oldu” gibi bir durumun söz konusu olmadığını görüyorum. Elbette ki başarıya ulaşmak için “istemek” çok önemli bir kavram fakat hiçbir zaman kendi başına yeterli değil. Hayallerini gerçekleştirmeyi herkes ister fakat bir kısmı  hedefine ulaşana kadar çabalayıp başarıya ulaşır. Bir diğer kısım ise isteyip çabalamaya başladıktan sonra tüm çabasını yarıda bırakır ve istediği hayalin gerçekleşmeyeceğine inandırır kendini. Bu hayatta başarıyı elde etmek için yıllarca çabalamayı devam ettirmiş insanlar var. Bu insanların hayatlarını, tecrübelerini, başarı hikâyelerini göz önüne aldığımızda çabalamayı ve çalışmayı, pes etmemeyi bir alışkanlık haline getirmiş olduklarını görüyorum. Hayalleri ve hedefleri uğruna zorluklara göğüs germiş insanlar defalarca başarısızlığa uğrasalar bile pes etmemiş, üzerinden birkaç yıl geçse bile sabredip yürüdükleri yolu tamamlamayı başarmışlardır. Bakın üzerinden yıllar geçmiş olsa bile pes etmemişler. Halbuki biz kendimize en basitinden erken uyanma hedefini koyarken bile 2-3 gün uygulayıp 4. Gün pes ediyoruz. Ben tüm bunlardan şunu çıkarıyorum ki asıl odaklanmamız gereken hedefler değil süreçlerdir. Süreçlere ne kadar çok odaklanır ve pes etmezsek hedeflere de başarıyla ulaşma olasılığımız artar.

Peki iyi alışkanlıkları hayatımıza kazandırırken pes edip çabalarımızı yarıda bırakma sorununu nasıl çözeriz?

Bu konuda sadece başka  insanlardan gözlemlediklerimden değil kendimden de örnek vereceğim. İlk kendimi ele alayım. Alışkanlıklar ve bir hayat düzeni oluşturma bakımından bir öz eleştiri yapmam gerekirse berbat durumdaydım. Bir işe başlayacağımı söyler bununla alakalı hevesli olur başlar ama sonunu getirmede çok zorlanırdım. Çünkü bu konuda fazla sabırsızdım. Ben istekliysem ve az da bi çaba gösteriyorsam gerçekleşmeliydi hayallerim. Halbuki böyle bir şey söz konusu bile olamaz. Şimdi düşünüyorum da insanlar hayallerine ve isteklerine ulaşmak için o kadar çaba gösterip zorluklara katlanıp aylarca yıllarca bu hedeflere ulaşmayı beklerken benim sadece istek ve çok az bir çabayla bu hedeflere ulaşmamı beklemem büyük saflıktı. Bunu fark ettiğimde her şey için çok mu geçti? Tabi ki de hayır. Hiçbir şey için çok geç değildir. Aslında çok geç olduğunu düşünüp hiç çabalamamak da çok kötü ve kişiyi fazlasıyla geriye götüren bir durum. Hiçbir şey için hiçbir zaman geç değil arkadaşlar. Siz yeter ki eksikliklerinizin, hatalarınızın farkında olun ve bunları iyileştirme yolunda emin adımlarla ilerleyin. Benim bu eksiklikler ve hatalar konusunda nasıl bir iyileşme metodunu izlediğime gelirsek:

Sanırım bu konuda bana en iyi gelen şey günlük programlar yapmaya başlamak oldu. Kaç bardak su içtiğimden ya da içmem gerektiğinden  tutun da gün içerisinde yaptığım küçücük ve normal şartlarda önemsiz görebileceğim tüm ayrıntılara kadar hep bir plan dahilinde ilerlemeye başladım. Evet yeri geldi gün içerisinde planladığım her şeyi gerçekleştiremedim yeri geldi planladıklarımdan fazlasını yaptım. Ama gün sonunda programımı elime alıp yaptığım şeyleri görmek, onların yanına tamamladığıma dair işaretler koymak, beni bir sonraki gün için hep motive etti. Sonra bunun arkası gelmeye başladı. Bu sefer uyku düzenimi oluşturmak istedim ve kendime erken uyuyup erken uyanmayı hedefledim. İlk başlarda zorlandım mı? Tabi ki evet. Sabah erken kalkmak ya da akşam erken uyumaya çalışmak- ki uyumak için bir saat yatakta debeleniyordum – ilk başlarda çok zor geliyordu. Bu konuda kendimi şartlandırmak ve zorlamak yerine bu uyku düzeninin bana sağlayacağı faydaları, ileriki zamanlarda bu alışkanlığın bana getireceği olumlu etkenleri düşünmeye ve kendimi bu şekilde motive etmeye başladım. Şimdi ise alarm kursam bile bünyem alıştığı için belirli bir zaman aralığında uyanıyorum. Şimdi de hayatıma sağlıklı beslenme gibi bir alışkanlık kazandırmaya çalışıyorum. Ve tüm bu bahsettiklerim bir süreç. Birdenbire hayatıma kazandırdığım şeyler değil. Bu alışkanlıkları kazanmak için bazı farkındalıkları edinmem gerekiyordu ve bu farkındalıkları edinirken hayatıma dair birçok hata yaptım. Kendimi birçok şeyden geri tuttum, yapmak istediğim birçok şeyi de erteledim. Ve bunun sebebi tamamen zaman yönetimini bilmeyip yeterli çabayı göstermediğimden. Şimdi tüm bunlardan dönmek ve hayatım için yeni adımlar atmak için çok da geç değil aslında. Çünkü her gün düzenli olarak gösterdiğim ya da göstermeye çalıştığım  küçük çabalar beni uzun vadede  başarıya götürebilecek kadar büyük bir güce sahipler. 

Hayatta başarmış olduğu şeyleri elde etmek uğruna geçmişte büyük kayıp vermiş insanlar var. Bir girişimcinin başarıyla kurmuş olduğu işe baktığımızda sadece başarıyı  değil öncesinde verdiği zaman ve para kayıplarını da görmek gerekiyor. Başarılı insanlar belli bir yerlere geldiler evet ama bunu yaparken başarısızlıklarının üzerine gidiyorlardı. Başarılı insanlar her zaman başarılı değillerdi ki biz sadece başarılarını görelim. Onlar bu başarıyı elde etmek için zorlu yollardan gelip büyük kayıplar verdiler. 

 Peki bizim gözümüzü korkutan bu olabilir mi? Acaba bir şeyler kazanmak uğruna vereceğimiz kayıplar, alacağımız riskler bizi korkutuyor ve çabalarımızı yarım bıraktırıyor olabilir mi?

Peki sizin çabalarınızı yarıda bıraktıran, hayallerinize doğru ilerlerken önünüze engel koyan unsurlar ne?

                                                                                                        VOLPE